فولاد 24 مرکز تجارت آنلاین فلزات

بزرگترین بازار اینترنتی آهن و فولاد

انواع رنده تراشکاری

رنده تراشکاری در تراشکاری ابزاری است که بر روی دستگاه تراش نصب می شود، که برای تراشیدن و شکل دهی به قطعات چوبی و فلزی معمولاً دوار به کار می‌رود. به دلیل تولید اقتصادی با دقت بالا و کیفیت دستگاه تراش را در فرم‌ها و شکل‌های مختلفی می‌سازند.

انواع رنده تراشکاری

برای داشتن پیش زمینه ی ذهنی بهتر است که با سرفصل هایی که در این مقاله درخصوص رنده تراشکاری آورده شده به اختصار آشنا شوید:

1-جنس قطعات رنده تراشکاری

2-فولاد ابزار غیرآلیاژی

3-فولاد ابزار آلیاژی

4-فلزات سخت در رنده تراشکاری

5-انواع رنده های روتراشی و پيشانیتراشي خارجی (رنده تراشکاری)

آیا تا به حال برایتان این سوال پیش آمده که فلزات را چگونه تراش می دهند و به اشکال مختلف در می آورند؟ قطعاتی که عملیات تراشکاری روی آن ها انجام می گیرد از جنس های مختلفی مي باشند که رنده تراشکاری جزئی از آنهاست، لذا برای تراشیدن آن ها نمی توان از یک نوع ابزار استفاده کرد. به همین دلیل برای تراشیدن قطعاتی از جنس های مختلف، ابزارها و رنده های مختلفی از نظر جنس تهیه شده است. جنس ابزار تراشکاری همواره متناسب با جنس قطعه کار انتخاب می شود و همیشه جنس آن سخت تر از جنس قطعه کار خواهد بود.

جنس قطعات رنده تراشکاری:

مهم ترین جنس قطعات را فلزات آهنی مانند چدن و فولاد و فلزات غیرآهنی سبک و سنگین و آلیاژهای آن ها و مواد مصنوعی تشکیل می دهند.

چدن

اگر درصد کربن در آهن بین 06 / 2 تا 67 / 6 درصد باشد، آن را چدن می نامند.

فولاد

اگر به آهن بین 5/ 0 تا 06 / 2 درصد کربن اضافه شود آلیاژ به دست آمده فولاد نامیده می شود. برای بهبود خواص فولاد آن را با عناصر دیگری مانند منگنز و کرم و سایر فلزات ترکیب می کنند.

فلزات غیرآهنی سبک

آلومینیم و آلیاژهای آن جزء این دسته از فلزات به شمار می روند. به علت سبکی وزن و استحکام زیاد در صنایع مختلف از جمله هواپیماسازی کاربرد فراوان دارد و مقاومت به خوردگی آن بالاست.

فلزات غیرآهنی سنگین

از فلزات غیرآهنی سنگین می توان به مس و روی و آلیاژ مهم این دو یعنی برنج اشاره کرد. در برنج هر چه درصد مس افزایش یابد قابلیت براده برداری آن کاهش می یابد که برای رفع این عیب به آن سرب اضافه می کنند. برنز نیز آلیاژی از مس و قلع می باشد؛ از فسفر برنز برای ساخت یاتاقان ها استفاده می کنند.

مواد مصنوعی

این مواد مانند پلی اتیلن از نفت خام به دست می آیند، به علت مزایای زیادی که دارند کاربرد فراوانی در صنعت داشته و قابلیت براده برداری خوبی دارند.

رنده تراشکاری

انواع جنس ابزارهای تراشکاری برای تراشیدن قطعات با جنس های مختلف به ابزارهایی با جنس های متفاوت احتیاج است. معمولاً ابزارهاي تراشکاری که از این به بعد رنـده تراشکاری نامیده می شود از فلزاتی که سختی بالايي داشته باشند و در برابر حرارت مقاومت نشان دهند ساخته می شوند.

فولاد ابزارغیرآلیاژی

این فولاد به نام فولاد کربنی (WS) معروف بوده و از 5/ 0 تا 5/ 1 درصد کربن دارد. این فولاد سختی خود را تا 250 درجه سانتی گراد حفظ می کند. از این ابزار می توان در تراشکاری قطعات فولادی نرم ( فولادهای غیرآلیاژی کم کربن ) استفاده کرد. امروز این جنس رنـده کمترین کاربرد را دارد.

فولاد ابزار آلیاژی

این فولادها علاوه بر کربن با فلزات دیگری مانند کرم، ولفرام، وانادیوم، مولیبدن و کبالت آلیاژ شده اند و بر دو نوع کم آلیاژ و پرآلیاژ اند. فولادهای ابزارسازی کم آلیاژ تا 300 درجه سانتی گراد و فولادهای پرآلیاژ تا 600 درجه سانتی گراد سختی خود را حفظ می کنند. فولادهای پرآلیاژ به نام فولادهای تندبر SS یا (HSS) معروف اند. رنـده های HSS معمولاً در مقاطع گرد، مربع و یا ذوزنقه در طول 200 میلی متر ساخته می شود. ابعاد مقاطع نیز معمولاً متناسب با کاربرد آن ها است، این رنـده ها برای استفاده با سنگ سنباده تیز می شوند و بعد از مدتی کارکردن و کندشدن مجدداً قابل تیزکاری خواهند بود. این رنـده ها به طور مستقیم و یا با استفاده از نگهدارنده های مخصوصی به رنـده گیر دستگاه بسته می شوند. در بعضی از موارد نیز فقط سر آن ها از این جنس انتخاب می شوند و به بدنه ای از جنس فولاد ساختمانی با استحکام 700 تا 800 نیوتن بر میلی متر مربع جوش داده می شوند.

فلزات سخت

فلزات سخت را از مخلوط پودر کاربید و بعضی از فلزات دیرگداز مانند ولفرام، تیتان، تانتال، مولیبدن و یا وانادیوم به همراه پودر کبالت به عنوان چسب تولید می کنند. از خصوصیات بارز فلزات سخت می توان به سختی زیاد و مقاومت زیاد به سایش اشاره کرد. همچنین فلزات سخت تا دمای 900 درجه سانتی گراد سختی خود را حفظ می کنند. در تراشکاری موادی مانند فولاد ریخته گری با منگنز زیاد و قطعات ریخته گری همراه با ماسه و شیشه و چینی و شاخ مصنوعی که فولاد تندبر قابلیت براده برداری ندارد، فلزات سخت به راحتی براده برداری می کنند. سطح قطعاتی که با این رنده تراشکاری مي شوند بسیار صیقلی است. عیب فلزات سخت در عدم تحمل ضربه است. همچنین فلزات سخت خنک شدن ناگهانی را نمی پذیرند. زیرا تنش حرارتی در آن ها ایجاد ترک و لب پریدگی می کند. فلزات سخت با شکل ها و ترکیبات مختلف ساخته می شوند و متناسب با نوع براده برداری و جنس قطعه کار انتخاب می شوند. این تکه ها چند لبه قابل استفاده دارند که آماده براده برداری است و نیاز به تیز کردن ندارد. این تکه ها با استفاده از روبنده و یا پیچ به نگهدارنده های مخصوص بسته می شوند و این نگهدارنده ها در رنـده گیر دستگاه بسته می شود. لبه های کند شده این رنـده ها با لبه های بعدی تعویض می شوند و قابلیت تیز شدن ندارند. رنـده تراشکاری بیشترین کاربرد را در کارگاه های تولیدی دارند و از لحاظ زمان تولید و کیفیت به صرفه اند.

تراشکاری

انواع رنده های روتراشی و پيشانی تراشي خارجی:

قبل از بررسی فرم رنـده تراشکاری خارجی لازم است که با چند اصطلاح و تعریف آشنا شویم:

-روتراشی: روتراشی نوعی از عملیات تراشکاری است که در آن ابزار در هنگام براده برداری موازی محور دستگاه حرکت می کند و قطر کار را کاهش می دهد.

-پیشانی تراشی: پيشاني تراشي نوعی عملیات تراشکاری است که در آن ابزار در هنگام براد هبرداری عمود بر محور دستگاه حرکت می کند و طول قطعه کار را کاهش می دهد. یک ابزار تراشکاری خارجی ممکن است برای عمل روتراشی یا پيشاني تراشي و یا هر دو آن ها فرم داده شده باشد. حال اگر صافی سطح قطعه و زمان انجام کار نیز در نظر گرفته شود، هر کدام از این عملیات ها ممکن است در حالت خشن کاری و یا پرداخت کاری صورت گیرد.

-براده برداری در حالت خشن تراشی: در حالت خشن تراشی صافی سطح اهمیت زیادی ندارد، اما چون لازم است در زمان کوتاه، حجم براده زیادی را از سطح کار جدا شود، زوایای رنـده را طوری انتخاب مي كنند که رنـده ها استحکام و قدرت بیشتری داشته باشند.

-براده برداری در حالت پرداخت کاری: در این حالت مقدار حجم براده برداری کم است ولی صافی سطح اهمیت زیادی دارد. برای این منظور رنده ها به دقت سنگ زده و در پایان با سنگ نفت لبه های آن ها را پرداخت می کنند و معمولاً نوک رنده ها را گرد می کنند.

پس به عنوان مثال یک رنده روتراشی می تواند رنده روتراشی خشن کاری و یا رنده روتراشی پرداخت کاری باشد. طبق استانداردهای ISO و DIN رنده های روتراشی و پیشانی تراشی فرم های مختلفی دارند که این فرم ها متناسب با نوع عملیاتی است که این رنده ها انجام می دهند. این فرمها به شرح زیر می باشد:

رنده روتراشی مستقیم ISO1 یا (DIN4971):

از این رنده برای روتراشی به صورت خشن تراشی استفاده می شود.

رنده سرکج ISO2 یا (DIN4972):

از این رنده برای روتراشی و هم برای پیشانی تراشی در حالت خشن کاری استفاده می شود.

رنده گوشه تراش ISO3 یا (DIN4978):

از این رنده برای ایجاد گوشه های 90 روی قطعه کار استفاده می شود. در ضمن می توان از این رنده در روتراشی استفاده كرد.

رنده پرداخت کاری سرپهن ISO4 یا (DIN4976):

این رنده برای پرداخت کاری سطح روی قطعه استفاده می شود. در استاندارد DIN رنده ی پرداخت کاری دیگری نیز وجود دارد که به صورت نوک تیز است و باشماره DIN4975 شناخته می شود.

رنده پیشانی تراش ISO5 یا (DIN4977):

این رنده برای پيشاني تراشي قسمت هایی از قطعه استفاده می شود که پله ای در پیشانی قطعه کار وجود دارد.

رنده روتراشی ISO6 یا (DIN4980):

این رنده برای روتراشی پله ها استفاده می شود.

انواع رنده های روتراشی از نظر جهت حرکت تمامی رنده های معرفی شده در قسمت قبلی در دو نوع چپ تراش و راس تراش ساخته می شوند.

رنده راست تراش

در این رنده ها اگر از روبه رو به سطح مقطع رنده نگاه کنید، لبه برنده ابزار در سمت راست است و در هنگام براده برداری رنده از سمت مرغک به سمت سه نظام حرکت می کند.

رنده چپ تراش

اگر از روبه رو به سطح مقطع این رنده نگاه کنید لبه برنده ابزار در سمت چپ قرار دارد و در هنگام براده برداری ابزار از سمت سه نظام به سمت مرغک حرکت می کند.

پس برای اینکه بتوانیم قطعه های مختلف را به درستی و دقیق تراش بدهیم نیاز به ابزار هایی با جنس های مختلف داریم برای قطعاتی با جنس های مختلف اغلب یا همه ی ابزار های تراشکاری (رنده ها) دارای سختی بسیار بالای هستند و مقاومت آن ها در برابر حرارت بالا است و به راحتی دچار سوختگی نمی شوند.

تهیه شده در گروه تولید محتوای فولاد 24

دیدگاه ها