به گزارش فولاد 24:
بازار فولاد در هفته‌های پیش‌رو با دو نیروی مخالف روبه‌رو است. از یک سو، تقاضای داخلی و صادراتی ضعیف شده و از سوی دیگر، تولیدکنندگان با کمبود گاز و محدودیت‌های عرضه در بورس کالا دست‌وپنجه نرم می‌کنند. نتیجه این وضعیت، بازاری است که نه شرایط کاهش قیمت را دارد و نه ظرفیت پذیرش نرخ‌های بالاتر را.
کاهش فعالیت‌های ساختمانی، مصرف محصولاتی مثل میلگرد و تیرآهن را در بازار داخلی پایین آورده است. همزمان، رکود در بازارهای منطقه‌ای باعث شده تولیدکنندگان نتوانند مازاد محصول خود را به خارج از کشور بفروشند. به این ترتیب، هر دو مسیر اصلی فروش فولاد با مانع روبه‌رو شده و تقاضا توان کافی برای تحمل رشد قیمت‌ها را ندارد.
چرا با وجود ضعف تقاضا، قیمت آهن کاهش نیافته است؟
پاسخ این سوال را باید در سمت عرضه جست‌وجو کرد. دو عامل اصلی، یعنی محدودیت‌های عرضه در بورس کالا و مشکلات تأمین گاز، مانع از افزایش حجم محصول در دسترس شده‌اند. بنابراین حتی با وجود کم‌رمق بودن خرید، بازار با مازاد عرضه مواجه نیست.
کمبود گاز؛ تهدید جدی برای زنجیره تولید
صنعت فولاد، به‌ویژه واحدهای احیای مستقیم و تولیدکنندگان آهن اسفنجی، به گاز طبیعی وابستگی زیادی دارد. هر محدودیتی در تأمین این سوخت، ظرفیت عملیاتی کارخانه‌ها را کاهش می‌دهد و تولید شمش و فرآورده‌های نهایی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
از سوی دیگر، شرایط عرضه در بورس کالا نیز بر حجم محصول قابل معامله اثر گذاشته است. وقتی میزان عرضه کم شود، حتی در بازاری با تقاضای ضعیف، قیمت‌ها از حمایت نسبی برخوردار می‌شوند.
افزایش هزینه تمام‌شده، انگیزه کاهش قیمت را از تولیدکننده می‌گیرد
وقتی تولید کاهش یابد، قیمت تمام‌شده هر واحد محصول بالا می‌رود. هزینه انرژی، مواد اولیه و حمل‌ونقل به همراه پایین بودن بهره‌برداری از ظرفیت کارخانه‌ها، فشار مضاعفی بر تولیدکنندگان وارد می‌کند. در چنین وضعیتی، آنها امکان و انگیزه چندانی برای عرضه محصول با قیمت‌های پایین‌تر ندارند.
سقف قدرت خرید؛ مانع اصلی رشد قیمت‌ها
با این حال، توان مالی مصرف‌کنندگان بزرگ‌ترین مانع برای صعود بیشتر نرخ‌هاست. بازار داخلی که درگیر رکود ساخت‌وساز است، تحمل افزایش‌های پیاپی را ندارد. به‌طور مشخص، میلگرد با قیمت بیش از ۱۳۰ هزار تومان و ورق گرم با قیمت تمام‌شده بالای ۱۸۰ هزار تومان با مقاومت جدی خریداران مواجه خواهند شد.
در این سطوح، بسیاری از مشتریان خرید را به تعویق می‌اندازند یا فقط نیازهای ضروری و کوتاه‌مدت خود را تأمین می‌کنند. چنین رفتاری حجم معاملات را کاهش می‌دهد و اجازه نمی‌دهد افزایش هزینه تولید به‌طور کامل به قیمت فروش منتقل شود. اگر روند صعودی ادامه پیدا کند، احتمال توقف معاملات یا افت حجم خرید وجود دارد.
نقش ارز و تحولات سیاسی در جهت‌دهی به بازار
فعالان بازار فولاد این روزها بیش از گذشته به اخبار سیاسی و اقتصادی توجه می‌کنند و قیمت‌ها نیز واکنش سریعی به نوسانات ارز نشان می‌دهند. دلیل آن روشن است: نرخ ارز بر هزینه تأمین مواد اولیه، تجهیزات و قطعات اثر می‌گذارد و انتظارات قیمتی تولیدکنندگان را شکل می‌دهد. وقتی تقاضای مصرفی ضعیف باشد، همین انتظارات ارزی و سیاسی می‌تواند رفتار خریداران و فروشندگان را بیش از پیش تحت تأثیر قرار دهد.
چشم‌انداز بازار آهن
کاهش عرضه به‌تنهایی رشد پایدار قیمت را تضمین نمی‌کند، همان‌طور که رکود تقاضا نیز لزوماً به ارزان‌تر شدن آهن نمی‌انجامد. مسیر پیش‌رو به چند عامل بستگی دارد: ادامه یا رفع محدودیت‌های انرژی، سیاست‌های عرضه در بورس کالا، روند قیمت شمش و تغییرات نرخ ارز. ممکن است قیمت برخی محصولات مانند تیرآهن و میلگرد افزایش یابد، اما بدون بهبود تقاضا در بازار داخلی و صادراتی، عبور پایدار از سطوح فعلی دشوار خواهد بود.
