فولاد 24 مرکز تجارت آنلاین فلزات

بزرگترین بازار اینترنتی آهن و فولاد

شرکت ناکور استیل بزرگ ترین تولید کننده فولاد در آمریکا

شرکت ناکور از دسته شرکت‌هایی است که از کوره‌های قوس الکتریکی استفاده می‌کنند تا فولاد قراضه ذوب شوند. در سال 1972 شرکت نام فعلی خود را به تصویب رساند. از آن زمان، ناکور (Nucor) به سایر محصولات فولادی گسترش‌یافته است، سپس عرضه مواد خام خود را به دست آورد.

شرکت ناکور استیل بزرگ ترین تولید کننده فولاد در آمریکا

شرکت ناکور استیل

شرکت ناکور (Nucor Corporation)، که مقر آن در شارلوت کارولینای شمالی است، بزرگ‌ترین تولیدکننده فولاد در ایالات‌متحده است و یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان فولادساز کوچک است. شرکت ناکور از دسته شرکت‌هایی است که از کوره‌های قوس الکتریکی استفاده می‌کنند تا فولاد قراضه ذوب شوند و مخالف شرکت‌هایی هستند که کار فولاد یکپارچه را با کوره‌های انفجاری انجام می‌دهند. ناکور (Nucor) بزرگ‌ترین بازیافت کننده آمریکای شمالی در هر ماده است، این شرکت قابلیت بازیافت یک‌تن فولاد را هر دو ثانیه دارد. ظرفیت فولاد سالیانه این شرکت تقریباً 25 میلیون تن است. ناکور (Nucor) کارخانه تولید فولاد است که بر پایه قراضه کار می‌کند.
 

شرکت ناکور استیل

تاریخچه

تاریخ شرکت ناکور (Nucor) شامل چهار دوره مجزا است: دوران موتور رئو، دوران شرکت هسته‌ای آمریکا، سال‌های آیررسن (1967-98) و دوران دیمیکو (DiMicco ) که تا سال 2012 است.

دوران موتور رئو

منشأ تأسیس (Nucor) با تولیدکننده خودرو رانسوم (Ransom E. Olds)، که در سال 1897 (که بعدها به‌عنوان Oldsmobile به‌عنوان بخشی از جنرال موتورز) شروع شد. در سال 1905 شرکت خودروسازی (Olds)یک شرکت جدید، به نام (REO) موتور ، که همان ناکور امروزی بود، در میشیگان تأسیس کرد. فروش این خودروها برای شرکت ناکور چندان سودآور نبود، و تجارت کامپيوتر (که به REO Speed Wagon) معروف بود نیز هنوز به‌اندازه کافي سودآور نبود تا از ورشکستگي این شرکت در سال 1938 جلوگیری کند.

برای سازمان‌دهی مجدد جلوگیری از ورشکستگی، شرکت (REO) از کسب‌وکار خودرو خارج شد تا بر روی کامیون‌ها تمرکز کند و پس از جنگ جهانی دوم تلاش کرد تا به چمنزارها تنوع بخشد. شرکت بازسازی‌شده همچنان به ضعف عملکرد خود ادامه داد و درنهایت در دسامبر 1954، (REO) تمام عملیات تولید خود را به (Bohn Aluminium) و (Brass Corporation) فروخت (رکود 3 میلیون دلاری درفروش).
 

Nucor

دوران شرکت هسته‌ای آمریکا

پس از فروش، رئو (REO) این شرکت اقدام به انحلال، باهدف فروش چندین دارایی باقی‌مانده و توزیع پول نقد به طلبکاران و سهامداران آغاز کرد. بااین‌وجود، یک گروه از سهامداران مخالف متوجه کاهش مالیات شده و با موفقیت در انفجار در سپتامبر 1955 با یک پروکسی مبارزه را به چالش کشیدند. درحالی‌که سهامداران فعال، مجبور شدند تا REO را به یک شرکت کوچک خدمات هسته‌ای به نام ناکلر کنسولیشن (Nuclear Consultants) تبدیل کردند.

پس از خرید، شرکت موتور REO به‌عنوان "شرکت هسته‌ای شرکت آمریکایی" ظاهر شد و به دفاتر ساختمان امپریالیست در شهر نیویورک نقل‌مکان کرد. تلاش‌های هسته‌ای برای نوسازی خود به‌عنوان یک شرکت خدمات هسته‌ای درنهایت هیچ موفقیتی نسبت به REO نداشت.

بعدازآن، این شرکت هسته‌ای به دنبال نمونه‌های دیگر شرکت‌ها در دهه‌های 1950 و 60 بود و به‌موجب تلاش برای تبدیل‌شدن به یک کنگلومرای، بار دیگر به آریزونا نقل‌مکان کرد. در طی این مدت، شرکت هسته‌ای شرکت والکرافت (Vulcraft)، یکی از تولیدکننده‌های فولاد واقع در فلورانس، کارولینای جنوبی، را خریداری کرد.
 

شرکت فولاد نیوکور

اما شرکت هسته‌ای کنگلومرای بهتر از شرکت هسته‌ای خدمات هسته‌ای یا REO ماشین تولیدکننده کامیون / ماشین چمن‌زنی کار نمی‌کرد و در ماه مارس سال 1965 برای دومین بار در 27 سالگی ورشکست شد. این شرکت فعالیت‌های خود را در اطراف تنها کسب‌وکار فولاد منعکس کرد. تمام کسب‌وکارهای دیگر یا فروخته‌شده یا منحل شدند. این شرکت دوباره در این زمان به شارلوت، کارولینای شمالی در سال 1966 نقل‌مکان کرد و به کارخانه اصلی Vulcraft نزدیک‌تر شد.

ناکور

شرکت تولید فولاد قادر به دریافت قیمت‌های مطلوب از تولیدکنندگان فولاد آمریکایی نبود و ناراضی از فولاد واردشده در آن زمان بود و تصمیم گرفت با استفاده از ساختن اولین کارخانه تولید فولاد در Darlington، کارولینای جنوبی در سال 1968، شرکت تصمیم به خرید یک کوره قوس الکتریکی کرد، که بسیار ارزان‌تر از کوره‌های فولادی سنتی بود گرفت.

در سال 1972 شرکت نام فعلی خود را به تصویب رساند. از آن زمان، ناکور (Nucor) به سایر محصولات فولادی گسترش‌یافته است، سپس عرضه مواد خام خود را به دست آورد و حضور بازار خود را بسیار گسترش داد.
 

شرکت فولاد آمریکایی

در سال 2007، ناکور (Nucor) دو موقعیت بزرگ‌تر از تاریخ خود را به دست آورد، یکی کمک به کنترل عرضه مواد خام خود و دیگری برای گسترش محصول خود. در ماه ژانویه سال 2007، ناکور (Nucor) موافقت کرد که برای شرکت کانادا هریس استیل 1.07 میلیارد دلار پرداخت کند. این قرارداد اجازه می‌دهد تا Nucor حضور خود را در نوع فولاد مورداستفاده برای ساخت پل‌ها، بزرگراه‌ها و دیگر پروژه‌های زیربنایی گسترش دهد.

در فوریه 2008، ناکور (Nucor) توافق کرد که مبلغ 1،4 میلیارد دلار برای شرکت دیوید جوزف (DJJ)، یکی از بزرگ‌ترین و قابل‌احترام‌ترین شرکت‌های ضایعات قراضه کشور، پرداخت شود. شرکت ناکور (Nucor) به پویایی تغییریافته جهانی پاسخ داد؛ به‌عنوان تورم قیمت قراضه و هزینه‌های حمل‌ونقل جهانی را کاهش داد، بازارهای ضایعات را از اولویت‌های منطقه‌ای به ملی و سپس از ملی به جهانی تغییر یافتند.

در ماه مه سال 2008، ناکور (Nucor) همچنین دو سرمایه‌گذاری مشترک در خارج از کشور را برای سرمایه‌گذاری در بازار بازارهای ساخت‌وساز در خارج از ایالات‌متحده اعلام کرد و با موفقیت به ارزش 2 میلیارد دلاری سهام سرمایه‌گذاری، که در 29 ماه مه 2008، فقط چند ماه پیش از آنکه اقتصادهای جهان به رکود فرونشستند، به اجرا درآورد.
 

شرکت فولاد ناکور

تا اواسط سال 2008، ناکور (Nucor) تأسیسات را در سراسر ایالات‌متحده و در Point Lisas، ترینیداد را اداره کرد. این شرکت همچنان عملیات خود را از طریق شرکت‌های تابعه متعلق به شرکت هاریس استیل (Harris Steel) و شرکت (DJJ) حفظ کرد. ازآنجایی‌که این زمان، زمانی است که سهام این شرکت به حداکثر مقدار خود رسید (اواسط سال 2008)، و این شرکت از یک‌سوم تا نیمی از ارزش بازار خود ازدست‌داده و تا سال 2012 بهبود نیافته است.


منبع: گروه تامین محتوای فولاد 24

دیدگاه ها