بورس تهران از دیرباز لقب «کامودیتیمحور» بودن را یدک میکشد. دلیل اطلاق چنین لقبی هنگامی که بدانیم بیش از ۶۰ تا ۷۰ درصد بازار سهام را صنایع کامودیتیمحور تشکیل میدهند روشنتر میشود. بنابراین روند کاهشی بورس با استناد به وابستگی بازار به قیمتهای جهانی کامودیتیها و همچنین نرخ ارز اینگونه قابل تفسیر است.
در حال حاضر نگاه سرمایهگذاران به معاملات میدان فردوسی است. کاهش بیشتر نرخ ارز به شکل مستقیم بر بازار سرمایه تاثیرگذار است حتی اگر ارزشگذاری شرکتها با قیمت دلار بسیار پایینتر از قیمت فعلی محاسبه شده باشد. در چنین مواقعی نباید فاکتور احساسات و سنتیمنت بازار را از یاد برد. اگرچه باید اشاره داشت در آخرین ساعات معاملات فردوسی در روز دوشنبه، قیمت دلار دوباره به کانال ۴۸ هزار تومانی بازگشت.
عامل دیگری که بازار سهام، این روزها از آن رنج میبرد عملکرد نامناسب و گاه بسیار منفی برخی تکسهمهای تاثیرگذار بر بازار است. قصه تراژیک ایرانخودرو که در هفته گذشته اتفاق افتاد و مبلغ ۳۸ هزار میلیارد تومان که در گزارشهای قبلی بهعنوان درآمد این شرکت شناسایی شده بود، با پاسخ منفی از سوی دولت، تبدیل به زیان این شرکت شد از آن جمله است.
در سوی دیگر نیز گزارش ضعیف نماد ذوب قرار دارد. پس از مانور زیاد در هفتههای گذشته روی گزارشهای خوب فصلی و سالانه شرکتها، فعالان بازار انتظار عملکرد مناسب و حتی فوقالعاده از سهام داشتند و با منتشرشدن گزارشهای ضعیف از سوی شرکتها، با واکنش منفی بازار مواجه خواهد شد.
در گزارش قبلی ذکر شد که محدوده دو میلیون و ۱۴۰ تا دو میلیون و ۱۵۰ هزار واحد، حمایت مهمی برای بازار سرمایه به شمار میرود. با کاهش شاخص کل در جریان معاملات دوشنبه، حال شاخص به همین محدوده رسیده است. انتظار میرود که به همین واسطه در بورس سه شنبه شاهد افزایش جریان تقاضا و کاهش فشار فروش باشیم. اگرچه در هر صورت صحبت از بازگشت پرقدرت و زودهنگام بورس است و برای این مهم نیاز به گذر زمان و کفسازی در محدودههای حمایتی است.